बैतडीः३० वर्षदेखि ओढारको बास,एकसरो लुगा छैन,कसैले दिए खाइन्छ,नत्र भोकै

प्रदेश समाचार

Home
प्रदेश समाचार
बैतडीः३० वर्षदेखि ओढारको बास,एकसरो लुगा छैन,कसैले दिए खाइन्छ,नत्र भोकै

बैतडीः३० वर्षदेखि ओढारको बास,एकसरो लुगा छैन,कसैले दिए खाइन्छ,नत्र भोकै

बैतडी,
हेर्दा डरलाग्दो टोपी खस्ने भीर, भीरको माथिल्लो चुचुरोमा छ ढुंगाको ठूलो ओढार । त्यहीँ ओढारमा बिगत ३० वर्षदेखि बस्दै आएका छन्, मेलौली नगरपालिका–३ ढणौनका नर बहादुर चन्द । सामान्य मानिसले सहजरुपमा हिड्न र बस्न नै नसक्ने अवस्थाको ढणौन गाउँ नजिकैको ढुंगाको ओढारमा चन्द बिगत ३ दशकदेखि बस्दै आएका छन् । आढारभित्र कुच्चिएका स्टील तथा प्लाष्टिकका भाडाकुडा र छोडेर फालेका झुत्रिएका लुगा बाहेक केही छैन ।
आफुलाई ६४ वर्ष बताउने चन्दको मानसिक अवस्था सुस्त छ । आमा÷बुवाको मृत्यु भएदेखि नै चन्द त्यहीँ ओढारमा बस्दै आएका स्थानीय बताउछन् ।
एक्लो सन्तानको रुपमा रहेका चन्द बाल्यकालमै बुवासँग भारत गएका थिए । भारतमा रहेका बखत एक्कासी बेपत्ता भएका चन्द ३५ वर्षपछि घर फर्किए । मानसिक अवस्था सुस्त भएका चन्द घर फर्किएको केही समयपछि आमाबुवा गुमाएका चन्दले त्यसपछी घरमा बस्न छोडे । अहिले ६४ वर्ष उमेर बताउने उनि ओढारमै बस्छन् ।
छरछिमेकीको दाउरा बोक्ने, सरसामान ओसार्ने लगायतका सक्दो अनुसारको काम गरी बेलुका चामल किनेर ओढारमा फर्किने गरेका छन् । गाउँमा मानसिक सन्तुलन गुमाएका भनिएपनि उनमा त्यस्तो लक्षण खासै केही देखिदैन ।
एकसरो लुगा समेत नरहेका उनि दिनैभर गाउँलेहरुको दाउरा बोकेर खाद्यान्नका सामान किनेर फर्किने गरेको बताउछन् । उनि भन्छन्, ‘एक्लाको हातबाट घर बन्दैन, कसरी घरमा बस्ने ?’ ओढारमा बस्दा निकै चिसो हुने गरेको उनि बताउछन् । ‘साँझपख हावाहुरी चल्छ, पछि निकै चिसो हुन्छ, पानी परेको समयमा बस्नै सकिन्न, लुगा छैन ।’
दिनैभर गाउँ चाहारेर बेलुका ओढारमा फर्किने चन्द अधिकांश रात भोकै बित्ने गरेका छन् । ‘दिनदिनै कहाबाट पकाउने? कसैले पैसा दिएपछि किन्छु, अन्न सागपात दिए ल्याएर पकाउछु, नत्र भोकै सुत्छु,’ उनि भन्छन् । चन्दलाई केही प्रश्न गर्ने क्रममा सहजै छोटो जवाफ दिने गरेका छन, भने प्रसंग बोडेर छुट्टै कुरा गर्ने पनि गर्ने गरेका छन् ।
कुनै स्थानीयलाई कुट्ने, झम्टने, चोरी गर्ने लगायतका कुनै पनि अवान्छित काम नगर्ने गरेको भतिजा समेत रहेका पंकज चन्दले बताए । घरमा बस्नको लागि धेरै प्रयास गरिएको भएपनि नमान्ने गरेका भतिजा पंकज बताउछन् । ‘हामिले घरमा बस्नु भनेर धेरै आग्रह ग¥यौँ, तर मान्दैनन् ।’
कुनै दातृ निकाय र संघसंस्थाद्धारा उपचार गराउन सके निको हुने विश्वास गरिएको वडा सदस्य समेत रहेका आफन्त शेर बहादुर चन्द बताउछन् । ‘एकोहोरो दिमाक चल्छ, दयनिय अवस्थामा बस्दै आएका छन्, तिनलाई घरमा राख्ने हरसम्भव प्रयास गरिएको हो, तर सकिएन, केही संस्था र दातृ निकायले सहयोग गरेमा निको हुन्थेकी भन्ने लाग्छ,’ वडा सदस्य चन्द भन्छन् । घर परिवारका एक्ला सदस्य भएकाले आर्थिक अभावमा उपचारका लागि लैजान नसकिएको समेत चन्दले बताए ।