बैतडी
बैतडीको दशरथचन्द नगरपालिका वडा न. ७ सुर्कालका नन्दराज बडु द्वन्द प्रभावित व्यक्ति हुन् । उनि तत्कालिन विद्रोहि पक्ष नेकपा माओवादीमा संलग्न भएकाले उनका बुवालाई बेपत्ता पारियो । बुवाको अवस्था अझै आज्ञात छ । २०बर्ष अघि २०५९ सालमा व्यक्तिगत कामका लागि बैतडीबाट कञ्चनपूर जादैँ गरेका उनका बुवा गंगादत्त बडु बाटो बाटै बेपत्ता भए । द्वन्दका कारण बुवा गुमाएका बडु आफुले पनि बेलाबेलामा कुटाइ खाएका कारण उनका सरीरका अंगहरुले राम्रोसंग काम गर्दैनन् ।
यस बिषयमा समाचार प्रशारण तथा प्रकाशन भएपछी बडु बारे छानवीन गरि राहत स्वरुप १०लाख रकम प्रदान गरिने चिठी प्राप्त भयो । तर उक्त चिठी अनुसारको रकम भने, अझै पाइएको छैन् ।
बडुलाई गृह मन्त्रालय मार्फत १०लाख रकम उपलव्ध गराउन बेपत्ता पारिएका व्यक्तिको छानबिन आयोगले सिफारिस गरेको छ । उक्त चिठी बडुका नाममा गत १३ जेठमा पठाइएको छ । तर उनले हालसम्म रकम पाउने बिषयमा अन्य जानकारी प्राप्त गरेका छैनन् ।
नन्दराजले द्वन्दका समयमा आफ्नो बुवा गुमाउनुका साथै आफुले पनि माओवादी भएका कारण प्रहरी र तत्कालिन शाही नेपाली सेनाको पटक पटक कुटाइ खाएका हुन् । कतिपय पटक त उनलाई नांगै पारेर समेत कुटपिट गरियो । सोही कारण सरीर दुखिरहन्छ ।
नन्दराजका छोरा समेत खुट्टाका अपांग छन् । छोराको उपचार गर्न र पैषा जुटाउन भारतका विभिन्न ठाउँहरुमा मजदुरी गरेपनि छोराको उपचार सम्भव भैसकेको छैन् ।
उनि भन्छन्,‘द्वन्दकालका धेरै घाइते र वेपत्ता परिवारले सरकारबाट राहत प्राप्त गर्दा मैले केहि पाएको छैन् । बुवा बेपत्ता भएको २०बर्षपछि बल्ल गत मंसिरमा वेपत्ता परिवारको परिचयपत्र पाएँको छु । म जस्ता दर्जनौँ साथीहरुले १०देखि १५ लाख रकम पाएका छन् मैले केहि पाएको छैन् । मेरै पार्टिका नेताहरुबाट राहतको आश्वासन पाउछु तर राहत पाउदैँन् । भारतमा जुठो भाडा माझ्ने काम गर्न गएपनि मेरो घरमा प्रहरी आयो घर आउ भन्ने सन्देश गइरहन्छ ।’
उनले दर्जनौँ पटक तत्कालिन शान्ती समिती, जिल्ला प्रशासन कार्यालय, मानवअधिकारवादी सस्था सबै ठाउँ धाएपनि केहि सहयोग नपाएको गुनासो गरे ।
आफ्नो बुवाको मृत्यु भएको जानकारी मात्रै पाएपनि काज किरिया गर्थे तर न सास न लास भनेझैँ केहि खबर आएको छैन् । उनका बुवालाई तत्कालिन सरकारी पक्षले मारेको हुनसक्ने उनको आशंका छ । अहिले नन्दराजको आशा भनेको सरकारबाट राहत पाउनु मात्रै रहेको छ । गरिब परिवारका उनको आम्दानीको श्रोत केहिपनि छैन् । राहतका लागि धाउँदा धाउँदै मजदुरी समेत गर्न पाएका छैनन् । ठुलै नेताहरुबाट आश्वासन पाउने गरेका बडुको पीडा सम्बन्धीत निकायले बुझिदेला त ?
